Stwierdzam zgon, bo Lana Del Rey.

Siedzę sobie sama, w swoim pięknym pokoiku, chociaż mam do dyspozycju praktycznie całą parcelę zamieszkiwaną przez moją kochaną rodzinkę. Przeglądam internet, zgrywam piosenki i uczę się do kartkówki z polskiego. Na jednym z wielu blogów natrafiam na odnośnik w stronę youtube, a kiedy strona mi się załadowuje dostrzegam tytuł - LANA DEL REY. Wcześniej nie ogarniałam fenomenu tej kobiety, nie słuchałam jej piosenek - po prostu traktowałam ją jak ... Jakby nie istniała. Ale, jakoż jestem osobą ciekawską, naciskam "play" i wtedy moje życie diametralnie się zmienia. Uzależniam się od Lany Del Rey. Przeszukuję cały internet, słucham każdej jej piosenki po kilkaset razy, choć od mojego odkrycia mija chyba godzina. Uspokajam się, idę do kuchni po herbatę, a potem znowu do pokoju, gdzie w głośnikach płyną piękne nuty. Może i jestem nienormalna, nie przeczę. Ale w swojej (nie)normalności znaduję siłę, mój mózg pęka, a ja Ciągle kocham Lanę Del Rey. Mój Boże. Jestem ciekawa jak to będzie, kiedy na rynek trafi "Born to die". Tak jak kiedyś kochałam Linkin Park, dzisiaj kocham Lanę. Za co ? Bo jest nietuzinkowa. Bo jest cudowna, osobista. Bo ma cudowny głos. I za to, że kiedy śpiewa, czuję ciary na plecach. 

I dodaję jeszcze <to>, z sentymentu, bo od tego się zaczęło.